En… Hoe het voelt nu om 19 te zijn?

Best leuk eigenlijk, maar ik voel me niet heel anders dan een week geleden. Vorig jaar voelde ik me echt ouder worden. Als je 18 wordt mag je stemmen, een rijbewijs halen en drank en tabak kopen. Niet dat ik ooit behoefte heb om die dingen te kopen of dat ik zo graag wil autorijden, maar het gaat om het idee. Nu ik 19 ben krijg je niets extra’s erbij. Ook had ik zaterdag niet echt een verjaardaggevoel. Er waren heus wel slingers, ik kreeg een feestelijk ontbijt op bed en in de middag was er visite, maar ik voelde me niet ouder worden.

Vroeger kon ik wel een week lang uitkijken naar mijn verjaardag en was ik de avond daarvoor veel te zenuwachtig om te slapen. Zelfs de week na mijn verjaardag voelde ik een soort zinderende spanning – nog onder de indruk van de grote stapel cadeaus. Maar op de middelbare school (toen we weer terug verhuisden naar Nederland), voelde ik me steeds minder speciaal op mijn verjaardag. Ik kreeg ook door dat het best veel werk is om een feest te organiseren, om iedereen van eten en drinken te voorzien, gasten te onderhouden en alles klaar zetten en opruimen. Ook nam de stapel met cadeautjes af omdat je steeds vaker geld kreeg in plaats van een nieuwe playmobielset of hoelahoep.

IMG_20150723_190544

Toch was ik blij met de visite hoor. Familie en kennissen van je ouders zijn best leuk. Bovendien kon ik met mijn neefjes en nichtjes leuke bordspelletjes spelen – dus we vermaakten ons wel. Omdat het een mooie dag was, zaten we in de tuin buiten. Ik had allemaal hapjes voorbereid en natuurlijk de noten-bessencake die ik al heel lang voor mijn verjaardag maak. Aan het eind van de middag belde Mark ook nog, dus hij was heus mijn verjaardag niet vergeten.

‘s Avonds gingen we lekker uiteten met opa en mijn twee oma’s. We gingen eten in een klein restaurantje in Kielwinderweer. Kielwinderweer ligt in de provincie Groningen en is echt heel klein en tegelijkertijd heel lang. Het restaurant heet de Amshoff en we hadden er echt heel lekker gegeten. De Amshoff was vroeger een kerk maar nu is het omgetoverd tot een chique eettent, je wordt tenslotte maar een keer 19 niet waar?

JARIG

Ja, je leest het goed, ik ben vandaag 19 geworden! De minst bijzondere van alle leeftijden misschien. Maar toch – weer een jaartje erbij ūüėÄ

Om dat te gaan vieren zijn er een aantal foto’s van de lekkerste taarten van het afgelopen jaar (waar ik wel een foto van heb).

P1030921
Iraanse vruchtentaart
Hummingbird cake
Hummingbird cake
P1030882
Appel Tijm cakejes
Gateau aux m√Ľre et casis
Gateau aux m√Ľre et casis

Recept voor Brood (zonder liefde of passie)

Zoals beloofd, een recept op donderdag. Ik twijfelde tussen een recept voor een verjaardagscake (nog maar 2 nachtjes slapen!) en een broodrecept. Uiteindelijk heb ik toch voor een recept voor een volkoren brood gekozen omdat het volgende week zondag broodweek is bij Heel Holland Bakt.

Toen Martine Bijl, de presentatrice van HHB, haar programma kwam promoten bij De Wereld Draait Door, zei ze dat de passie van de bakkers het programma zo leuk maken. Connie Palmen zei een week eerder dat het woord passie veel te vaak gebruikt wordt: hoe kan brood nu met passie worden bereid? Ik denk dat ik het daar wel mee eens ben. Passie is niet per se iets goeds. Bij passie denk ik eerder aan een obsessie of een verslaving, iets waar je niet gemakkelijk van afkomt ook al is het niet goed voor je. Dus hoe kun je dan met passie een brood kneden? Daarnaast is het brood van de Albert Heijn en ook van de bakker in grote machines gemaakt Рdaar komt geen ambachtelijke, liefdevolle of gepassioneerde bakker bij kijken. Maak het brood gewoon zelf Рdan ruikt de keuken heerlijk naar versgebakken brood. Wie wordt daar nou niet warm van? Bovendien kun je heerlijk je frustratie kwijt in het kneden.

Volkoren brood
Volkoren brood

De basisingredi√ęnten van brood zijn meel, water, gist en zout en verder niets. Natuurlijk kun je wel het broodrecept uitbreiden met zaden, havervlokken of iets anders – maar daar gaan we een andere keer dieper op in. Gist en gluten¬†zijn het belangrijkst voor het brood. Gist zorgt voor luchtbelletjes in het deeg en die moeten worden opgevangen door een elastisch deeg. Als je tarwemeel nat maakt dan worden de gluten wakker. Door te kneden, strek je de gluten en zo krijg je een elastisch deegje. Tenslotte heb je nog zout nodig voor de smaak en de vorm.

Volkorenmeel is iets anders dan gewone bloem. Omdat de vezels nog in het meel zitten, duurt het langer voordat het meel alle water heeft opgezogen. In deze methode laat ik het meel in twee delen het water opnemen, zodat het gemakkelijker wordt om te kneden. Hiervoor heb je wel veel geduld nodig. Al met al ben je toch wel 4 uur bezig met het maken van een brood – gelukkig is de meeste tijd gewoon wachten.

Boterham
Boterham met luchtbelletjes.

Genoeg gepraat, laten we maar beginnen.

Volkoren Brood
Benodigdheden & Ingredi√ęnten

  • 1 broodvorm¬†van ongeveer 1,5 liter
  • 2 kommen
  • 2 vochtige theedoeken
  • 500 gram volkoren meel
  • 330 ml lauw warm water
  • 1 zakje gist
  • 2 afgestreken theelepels zout
  • 1 losgeklopt ei.
  • olijfolie

Bereidingswijze

  1. Meng in een kom 150 gram bloem met de helft van het water, en 2 theelepels gist. Roer met een pollepel tot het een papje wordt. Dek af met een theedoek.
  2. Herhaal stap 1 in een andere kom en dek weer af met een theedoek. Laat het een uur rusten op een warme plek.
  3. Voeg de inhoud van de twee kommen bij elkaar en voeg ook de rest van de meel, het gist en de zout toe. Meng dit tot er een plakkerig deeg ontstaat.
  4. Vet een schoon werkblad in met een beetje olijfolie en stort het deeg hierop. Ga nu minstens 10 minuten kneden. Duw het deeg van je af met de palm van je hand en vouw het deeg vervolgens dubbel. Draai het deeg een kwartslag en herhaal. Na ongeveer 8 minuten merk je dat het deeg steeds elastischer wordt en minder plakkerig. Als je een stukje deeg tot een vliesje kunt trekken zonder dat het direct scheurt heb je een mooi deegje gemaakt.
  5. Vet een schone kom in met een beetje olijfolie en leg het deeg erin. Dek af met een vochtige theedoek en laat het deeg een uur rijzen op een warme plek. Vlak bij de CV is een goede plek.
  6. Kijk na een uur of het deeg dubbel zo groot is geworden – gefeliciteerd, het moeilijkste van een deeg maken is gelukt. Lang mag je dit levende schepsel niet bewonderen want je moet de lucht er uit duwen. Duw met een vuist in een stoot de lucht uit het opgeblazen deeg en stort het op een werkvlak.
  7. Vet de broodvorm in met olijfolie. Druk het deeg uit tot een cirkel met een diameter ter grote van de broodvorm. Vouw nu de onderkant van de cirkel naar het midden. Vouw de bovenkant van de cirkel over de onderkant zodat je een worstje krijgt. Leg het deeg nu met de naad naar beneden in de broodvorm. Dek het af met een theedoek en laat het weer een uur rijzen op een warme plek.
  8. Verwarm de oven voor op 220 graden (of gasstand 8). Plaats ook een bakblik op de onderste tree.
  9. Als het deeg na een uur gerezen is, is hij klaar voor gebruik Je kunt het deeg eventueel bestrijken met wat eigeel om een mooi bruine korst te krijgen – maar dat is niet nodig. Kook ook ongeveer 3 dl water.
  10. Plaats het deeg in het midden van de oven. Giet het kokende water in de hete bakblik onder in de oven. De stoom geeft een mooie korst.
  11. Na een half uur moet het brood mooi bruin zijn met een harde korst. Haal het brood voorzichtig uit de vorm (het is heel heet). Klop op de onderkant; als het brood hol klinkt, is hij gaar. Anders moet hij nog 5 minuten in de oven.
  12. Laat het brood afkoelen op een rooster en wees geduldig. Hoe heerlijk het brood ook ruikt, je moet minstens een uur wachten voordat je het kunt aansnijden.

Eet smakelijk ūüôā

Heel Holland Bakt 3 – Cakes

√Č√©n van mijn doelen voor het Day Zero project is het recenseren van Heel Holland Bakt. Voor diegenen die het programma niet kennen, Heel Holland Bakt (HHB) is een bakwedstrijd uitgezonden door omroep MAX. Iedere week moeten de deelnemers drie dingen bakken rond hetzelfde thema; aan het eind van iedere aflevering wordt de beste uitgeroepen tot meesterbakker en degene die die week het slechtst heeft gepresteerd moet naar huis. HHB is ge√Įnspireerd op het BBC programma The Great British Bake Off, wat het beste programma ooit gemaakt is op televisie. Ik vind het erg lastig om HHB te kijken zonder het direct te vergelijken met GBBO, hoewel ik dat wel probeer natuurlijk. Anders ga je het alleen maar hebben over hoe goed het ene programma is vergeleken met het andere. Dit is mijn eerste recensie van HHB, hoewel het al de derde aflevering was van de serie. Misschien schrijf ik een recensie over de eerdere twee afleveringen op een ander moment.

HHB 3 Cakes

Na twee afleveringen is het al duidelijk wie de sterkere en zwakkere deelnemers zijn in dit seizoen van HHB. In de eerste week gooide Michiel hoge ogen met zijn smaakcombinaties en oer-hollands gebak. Serena deed het weer erg goed in de tweede ronde met haar mierzoete karamelcake. Jaap, Feliz en Fina hadden het die week echter zwaar; bakpapier vloog in brand, taartbodem was te slap, karamel werd niet stijf. Uiteindelijk was het Fina die de tent moest verlaten.

Deze week hebben de deelnemers een iets specefieker thema voor de kiezen: cake. Een basiscake heeft gelijke hoeveelheden boter, eieren, suiker en bloem, waarbij je bakpoeder, wat zout en een smaakmaker (zoals vanille of citroen) voegt. Dit klop je luchtig en zet je in een middelwarme oven; dan krijg je een mooie gerezen cake die niet te droog en niet te nat is. Je kunt de cake vullen met vruchten en noten, of je kunt de verhouding aanpassen (bijvoorbeeld relatief minder boter), om een andere structuur te krijgen. De mogelijkheden zijn eindeloos. Ik was dan ook erg benieuwd naar wat de verschillende opdrachten waren.

Opdracht 1: Cheesecake

‘Wat?’ dacht ik toen ik Martine dit hoorde zeggen na het vrolijke intromuziekje. Een cheesecake is helemaal geen cake! Maar goed, dit is nu eenmaal de opdracht, en daar moeten we het maar mee doen. Een cheesecake vind ik al vrij snel te vet, te veel, en te saai. Gelukkig ben ik niet de enige die niet van cheesecake houd. Ook kandidaat Maartje heeft het niet zo op een glibberige vulling op brosse koekbodem. Toch zoekt zij haar heil in een klassieke cheesecake zonder te veel poespas; prima – mik maar veilig op de middenmoot. Ook Serena maakt een eenvoudig ogende kwarktaart, met een bijzondere combinatie van wortels en sinaasappels. Als de taart niet ongebakken was, was ik benieuwd naar haar recept. Tja, een ongebakken cake hoort eigenlijk niet in de HHB tent thuis, vind ik. Faridas kwark denkt er hetzelfde over en begint een beetje in te zakken. De kwark is te kort in de koeling geweest en haar bodem weer te lang in de oven – het blijft natuurlijk lastig. Martine (niet de presentatrice) probeert ondertussen de show te stelen met een red velvet cake die ze nog nooit geoefend heeft, terwijl Michiel de 17de poging waagt aan zijn macademia bodem. Dan kan het ook niet anders dat Michiels cake teleurstelt en Martine zegeviert – zo zijn de TV-wetten nu eenmaal. Feliz heeft helaas niet begrepen dat roze en oranje nooit samen kunnen gaan en haar cake ziet er niet echt aantrekkelijk uit. Jaap en Aat zitten eindigen ergens in de middenmoot.

Opdracht 2: Battenbergcake

Oh, de Battenberg! Toen we nog in Engeland woonden, maakte onze buurvrouw deze cake wel eens voor speciale thee middagen. De originele cake is wit met roze, aan elkaar geplakt met jam en botercreme. Het fijne van de Battenberg is, is dat je maar een beslag hoeft te maken en slechts een cakevorm nodig hebt om toch een spectaculair effect te krijgen. In de eerste technische opdracht van seizoen 2 van de GBBO moesten de kandidaten ook een Battenberg maken, maar dan met koffie en walnoten. (Jaha, ik ben verslaafd aan de GBBO). In plaats van roze of koffie moeten de kandidaten de helft van het beslag kleuren met cacao.

Hoe maken de kandidaten hun basiscake? Maken ze eerst een botercreme, dan de eieren en dan pas de droge ingredi√ęnten, of kiezen ze ervoor om alles in √©√©n keer luchtig te kloppen?¬†De echte moeilijkheid van de cake is dat de cake rustig gaar moet worden zodat die gelijkmatig rijst. Helaas heeft Jaap niet begrepen dat je bakpoeder nodig hebt om de cake te laten rijzen; dus zijn cake worden vaste klompjes in plaats van een sponsachtige luchtigheid. Terwijl de cakes in de oven bakken, kneden de kandidaten hun marsepein soepel. Ik had eigenlijk gehoopt dat ze hun eigen marsepein moesten gaan malen; maar misschien is dat een iets te grote uitdaging. Ook maken de deelnemers alvast de versiersels voor boven op de cake: roosjes, vierkantjes, streepjes of een zeppelin. Hofnar Jaap heeft ook overal een antwoord op.¬†Voor sommigen is de cake bekleden nog een hele klus; helaas ontbreekt het Farida aan ruimtelijk inzicht om zich de cake voor te stellen en zij snijdt alles in blokjes in plaats van stroken. Het is dan ook geen verrassing dat zij onderaan komt samen met Jaap, terwijl Serena’s battenberg me doet watertanden.

Opdracht 3: Gelegenheidstaart 

Wat een gelegenheidstaart precies is, weet ik na deze opdracht nog steeds niet goed. Het moet een originele cake worden waarvan je aan de buitenkant kunt zien waarvoor de cake gemaakt is. Een simpele slagroomtaart met 12 kaarsjes is inderdaad niet voldoende. Terwijl de meeste kandidaten zich laten inspireren door de liefde met veel rood fruit en chocolade, pakt Aat het een stuk origineler aan. Pas bij het aansnijden van de taart weet je of zijn vrouw zwanger is van een dochter of van een zoon.

Vorige week won Sarena de titel meesterbakker en deze week is zij weer goed op weg om haar positie te behouden. Haar minion in regenboogkleuren ziet er kitsch uit, maar dat maakt een jarig neefje natuurlijk niet zoveel uit. Martine, die deze week ook heel goed heeft gepresteerd heeft, maakte een overweldigende chocolade hart. Een chocoladecake met een chocolademous en daarover een chocoladeglace – bijna te veel zou je zeggen. Maar toch ziet het er erg professioneel uit en ik kan niet wachten om haar recept eens te proberen. Janine vond de cake zo lekker dat ze direct nog een hap wilde nemen. Geen wonder dat daarom Martine deze aflevering meesterbakker is geworden.

Farida, Jaap en Feliz – die alle drie in de gevarenzone zitten – moeten deze ochtend alle zeilen bij zetten om naar de volgende ronde te gaan. Daarom is het gek dat Jaap geen cake maakt maar bladerdeeggebak. Hoewel zijn bladerdeegtaart met stoofpeertjes en frangipane heerlijk klinkt, snap ik niet goed wat de gelegenheid is. Faridas cake is uiteindelijk echt mooi geworden, met een strakke afwerking van veel fruit en creme. Feliz hummingbird cake ziet er heel zwaar uit en oogt ook niet mooi. Nee, helaas – van Feliz moeten we deze week afscheid nemen.

Volgende week is het thema brood en de trailer belooft wat!

Korte Update

Hoi,

het werd wel weer eens tijd vor een korte update vond ik, want heel veel over mezelf verteld heb ik niet de afgelopen tijd.

Over het algemeen gaat het met mij erg goed. Ik heb alleen niet zoveel te doen meer, geen vakanties, geen studie, en nog weinig werk. Afgelopen woensdag werd ik ingewerkt bij de wereldwinkel en vrijdag was mijn eerste echte dag. Gelukkig hoefde ik die dag niet alleen in het winkeltje te staan Рhet is echt een heel schattig optrekje. Er komen trouwens niet zo heel veel klanten, dus ik kan niet zeggen dat ik moe ben na een dag werken. Maar goed, ik heb dus nog maar één dag gewerkt, de rest moet ik nog zien.

Omdat ik nog steeds op zoek ben naar een baan, heb ik me ook ingeschreven bij Randstad. Daarnaast heb ik wat sollicitatieformuleren bij supermarkten opgehaald. Die papieren ga ik dit weekend invullen, misschien houd ik er een baantje aan over. Volgende maand ga ik in ieder geval mijn oom weer helpen in de boomgaard om appels en peren te sorteren.

Zoals je misschien wel door hebt, heb ik nog steeds niet echt mijn draai gevonden op mijn blog. Ik snap zelf eigenlijk niet zo goed waarom, maar ik heb niet zoveel inspiratie om iets te gaan schrijven. Wel vind ik het leuk dat ik nu een soort van doel (of eigenlijk 101 doelen) heb om over te bloggen. Maar ja,¬†over die doelen bloggen vind ik niet zo gemakkelijk als ik dacht. Ik moet nog steeds over mijn vakantie bloggen… Nou ja, misschien ga ik daar niet meer over bloggen.

Wat ik trouwens nog niet genoemd heb, maar wel wat ik erg leuk vind aan de herfst, is dat het nieuwe tv-seizoen weer begonnen is. Morgen begint het laatste seizoen van Downton Abbey. Vanaf seizoen 1 ben ik verliefd op de serie en ik volg het graag – al vind ik de latere seizoenen minder goed. Toch ben ik erg benieuwd hoe ze de serie gaan afsluiten; met wie gaat Mary trouwen? wat gebeurt er met Ediths kind? en wat gebeurt er met Mr. en Mrs. Bates? Over andere leuke series dit seizoen. Ik ben erg blij met het nieuwe seizoen van Overspel en natuurlijk Heel Holland Bakt. Daarover ga ik binnenkort echt een review schrijven; al wordt morgen de derde aflevering al uitgezonden, dus ik zal opschieten.

Komende week hoop ik eigenlijk meer blogs te schrijven, want ik kan nou niet zeggen dat ik het druk heb met iets anders.

Tot snel dan maar weer ūüôā

Recept voor Masala Chai

Ik zou niet weten hoe je dit regenachtige weer kan overleven als ik niet mijn handen kan verwarmen aan een mok met een heerlijk geurige en warme thee. Als ik, na een lange fietstocht van school helemaal doorweekt thuis kwam, was het zo fijn als mama klaar stond om mij op te vangen met warme chocolademelk en speculaas. Warme melk heeft iets heel troostends en het maakt je lekker slaperig. De kruidige koekjes geven je weer veel energie en als ze een beetje pittig zijn, voel je je ook warm van binnen.

masala tea

Vorig jaar heb ik ontdekt hoe je het beste van deze twee werelden kan combineren. Masala Chai, ook wel Chai Tea genoemd, is een zoete en kruidige thee met veel melk. Masala Chai betekent Kruidige Thee, en het is niet moeilijk te raden waarom het zo heet. Het belangrijkste zijn namelijk de kruiden. Je kunt zelf bepalen welke specerijen je bij de thee voegt. Zelf kies ik voor een combinatie van pittige, zoete en fruitige specerijen. Onder het recept leg ik uit waar ze naar smaken en waar de specerijen goed bij passen, maar eerst volgt het super gemakkelijke recept.

Masala Chai voor 3 grote mokken thee.
Benodigdheden & Ingredi√ęnten

  • Steelpannetje
  • (Pol)lepel
  • Zeef¬†of anders twee thee-eieren.
  • 1 kaneelstokje
  • 2 steranijs
  • 3¬†bolletjes peper
  • 4¬†peulen kardemom
  • 5 kruidnagels
  • 1/2 tl mosterdzaad
  • 1/2 tl korianderzaad
  • 2¬†mokken melk
  • 1 1/2 mok water
  • 1 el zwarte thee
  • 1 el honing (of suiker)

Bereidingswijze

  1. Zoek twee thee-eieren en kom erachter dat je er maar één kunt vinden. Vul vervolgens dat ene thee-ei met de kruiden die je gaat gebruiken. Wees wel een beetje slim; dat kaneelstokje laat zich er niet indouwen, dus houd die nog apart.
  2. Verwarm de melk met het water in een steelpannetje op een laag pitje. Doe het met kruiden gevulde thee-ei in de melk trekken en het kaneelstokje kan er ook dan bij. Als je helemaal geen thee-ei hebt, voeg de specerijen er dan los toe – later zeef je ze er weer uit. Blijf regelmatig roeren en breng het tegen de kook aan.
  3. Als het allemaal heerlijk gaat ruiken, na ongeveer vijf minuten, kun je de thee erbij doen. Losse thee kun je of in een ander thee-ei/theezakje doen of er los bij de warme melk laten trekken. Anders kun je ook twee theezakjes in de melk laten trekken.
  4. Na 3 minuten is de melk bruin en is de hele keuken vervuld met een exotisch aroma. Draai het vuur uit.
  5. Schenk de chai in de drie mokken; gebruik eventueel een zeef hiervoor.
  6. Voeg naar smaak wat honing of suiker toe. Zelf houd ik het op 1 theelepel honing per mok.

Om een lekkere selectie te maken moet je ook weten waar elk specerij naar smaakt.

Specerijenwiel
Specerijenwiel

Hierboven zijn de tien belangrijkste specerijen voor het maken van Masala Chai, die ik heb gesorteerd in een cirkel. Ieder specerij heeft de meeste smaken gemeen met zijn buurmannen. Linksboven heb je de frisse anijshoek, linksonder de heet-pittige hoek, rechtsonder de warme sinaasappelhoek en rechtsboven is tenslotte de kerstmisachtige kruidnagelhoek. Laten we bij de beschrijving beginnen met de meest herkenbare, het kaneelstokje en dan tegen de klok in de cirkel rondgaan.

  • Kaneel is¬†het hoofdingredi√ęnt van koekkruiden en waarschijnlijk het vaakst gebruikt bij het bakken. Het is ook een heel veelzijdig specerij die het zoete en warme in van alles en nog wat naar boven haalt. ‘s Morgens over de havermout, ‘s middags op¬†Arnhemse Meisjes¬†en ‘s avonds in een stoofgerecht. Toch hoort kaneel het meest bij de herfst, van de allereerste appeltaart in september tot aan de oliebollen bij Oud & Nieuw, met als hoogtepunt de overdaad aan speculaas bij Sinterklaas.
  • Kruidnagel¬†is een ander onmisbaar ingredi√ęnt van koekkruiden. Kruidnagels worden vaak als spijkertjes (nagels) in een ui, sinaasappel of laurier gestoken als smaakmaker voor soep en stoofgerechten. Ze ruiken scherp, zoet en fruitig en ik vind ze naar keukenkastjes ruiken; maar het is logischer dat ons keukenkastje naar kruidnagel ruikt. Kruidnagel cre√ęert direct een warme en diepe smaak en is daarom ook onmisbaar in deze koude dagen.
  • Piment heeft veel overeen met kruidnagel, maar doet ook denken aan kaneel, nootmuskaat en steranijs. In het Engels heet het ook niets voor niets¬†Allspice,¬†omdat het lijkt alsof het wel bij ieder specerij past. De besjes komen oorspronkelijk uit het Caribisch gebied en integreren gemakkelijk in elk gerecht.
  • Steranijs ziet er natuurlijk prachtig uit, maar heeft een scherpe smaak. De smaak doet het goed in oosterse stoofgerechten. Ook krijgt je appeltaart een levendigere smaak als je wat muffe kaneel vervangt door wat anijspoeder. Met een goede vijzel is het nog een hele klus om ze tot poeder te slaan; daarom kun je ze beter in de melk laten trekken tot een zoete geurige drank.
  • Venkelzaad heeft veel gemeen met (ster)anijs, maar is wat minder zoet. Waar anijs nog het meest doet denken aan zoete drop, is venkelzaad de zoute variant.
  • Anijs¬†doet toch iedereen denken aan baby’s en beschuit met muisjes? Zelfs zonder het witte laagje glazuur is anijs erg zoet. Naast kraamvisites doet anijs me denken aan Italiaanse biscotti en aan drop. Gekookt in de melk, is anijszaad een geweldige morphine, maar geeft juist een levendige en frisse smaak aan aardbeien.
  • Mosterd & Peper¬†zijn allebei scherp, maar daar houdt de overeenkomst ook wel op. In een Chai geven ze vooral de nodige pit en warmte aan een drank. Hun smaak is subtiel als een goede radiator, niet aanwezig maar wel essentieel voor de warmte.
  • Gember¬†heeft net als de bovenstaande ingredienten een pittig karakter. Zelf ben ik niet dol op dit specerij omdat het vrij snel te overheersend is. Ondanks de scherpe smaak heeft gember vaak een verkoelend effect op curry’s. Dit komt misschien door de nauwe verwantschap met citroen en sinaasappel. Naast de citrussmaak en het pepertje ruikt gember ook naar hout en aarde.
  • Korianderzaad¬†smaakt nog meer naar sinaasappel dan gember. Als je lang op een zaadje kauwt dan komt de hele sinaasappelboom voorbij. Eerst proef je het hout van de takken, dan het vruchtvlees en langzaam bouwt het af naar de ietwat bittere schil en het taaie blad van de boom. Best heftig voor zo’n klein zaadje.
  • Kardemom is met afstand mijn lievelingsspecerij. Ik houd erg veel van de smaak en mijn tante’s spekkoek zit vol met kardemom. Kardemom smaakt heerlijk bij chocolade, saffraan en sinaasappel natuurlijk. De frisse en bloemige smaak van kardemom doet het erg goed in vettige gerechten, zoals cakes, room en chocolade. Daarnaast zijn kardemoms en kaneel een onweerstaanbaar duo in Indisase melkdesserts.

Met kaneel begonnen en met kardemom afgesloten, de twee hoofdrolspelers in elke chai. Verder moet je vooral zelf experimenteren welke en hoeveel specerijen je bij je thee wilt hebben. Drink smakelijk ūüôā

Een baan!

Ik heb superleuk nieuws: ik heb een baan! Nou ja, dat wil zeggen – ik mag iemands bijbaantje overnemen. Charlotte gaat op kamers wonen in Groningen en heeft daardoor geen tijd meer voor haar baan bij de Wereldwinkel. Dus gaf zij mij een hint dat er binnenkort een sollicitatie was in de kleinste winkel van Zuidlaren. Vorige week meldde ik mij aan en ik hoorde dat ik gister op gesprek mocht komen. Ik was best nerveus want mijn CV is nog niet erg lang. Ik heb weliswaar bij mijn oom een aantal zomers gewerkt, maar nog nooit ergens in vaste dienst – en zeker niet bij een winkel. Toch verliep het gesprek erg goed. Mijn interviewer stelde interessante vragen en ze was erg aardig. Charlotte had een goed woordje voor mij gedaan en zij was dus al redelijk overtuigd dat ik geschikt was voor de baan. Aan het eind van het gesprekje – het was al met al niet meer dan 20 minuten – kreeg ik te horen dat ik werd aangenomen. Superfijn natuurlijk.

De Wereldwinkel in Zuidlaren is een van de oudste wereldwinkels van Nederland. Dit jaar vierde de winkel dat zij 45 jaar bestond. Nog steeds bestaat het personeel van de winkel uit vrijwilligers, wij zijn met ongeveer 30 man in totaal. De Wereldwinkel verkoopt eerlijke cadeaus en ook eten met het Max Havelaar keurmerk. Hiermee probeert de Wereldwinkel bij te dragen aan een eerlijkere wereld. Vroeger had de Wereldwinkel nogal een stoffig imago met alleen maar aardewerken schaaltjes van poppetjes die in een cirkel staan of gehaakte droomvangers met kraaltjes. Gelukkig is het assortiment veel uitgebreider geworden en zijn er ook veel meer spullen te koop, van kookboeken tot aan schrijfwaar.

Morgen zal ik worden ingewerkt en dan zal ik ook worden ingedeeld in het rooster. Waarschijnlijk zal ik een middag in de week gaan werken. Hoewel ik het echt heel leuk vind dat ik dit bijbaantje mag doen, verdien ik er nog geen geld mee Рhet blijft vrijwilligerswerk natuurlijk. Daarom heb ik doel #76 van het Day Zero Project nog niet gehaald, het vinden van een bijbaantje. Ik ben nog steeds op zoek naar iets waar ik wel geld mee kan verdienen. Toch vind ik het fijn dat ik nu wel wat te doen heb en daarmee wat meer structuur krijg. Dus, mochten jullie in de buurt van Zuidlaren zijn en een eerlijk product willen kopen, kom dan langs bij de Wereldwinkel.

Middenstraat 1b
9471 GC Zuidlaren

En ook nog een receptenpagina

Jaja, na een maand van afwezigheid is het zomaar booming business op mijn blog; twee nieuwe pagina’s in 24 uur. Het lijkt wel de world wide web van de jaren negentig.

Een receptenpagina dus. Of eigenlijk is het een pagina met allerlei dingen wat met eten te maken heeft. Op het Day Zero Project kun je al zien dat ik best veel kook challenges voor mijzelf heb gesteld, en die wil ik graag hieronder samenbrengen. Ik ga in ieder geval proberen elke week een recept te delen, waarschijnlijk iedere donderdag. Realistisch gezien wordt dat dus ongeveer iedere zondagmiddag – maar he, ik doe mijn best en ben nog vol van goede moed ūüėõ

Gateau aux m√Ľre et casis
Gateau aux m√Ľre et casis

Ik heb al veel recepten die ik wil delen – waaronder de 1001-nachttaart van de omslagfoto, peshwari naan en de heerlijke nazomerse gateau van zwarte bessen en bramen. Maar komende week zal ik denk ik beginnen met een van de gemakkelijkste en toch lekkerste recepten. Kattentongen voor bij de thee.

Day Zero Project

Voor de gehele lijst: klik dan hier.

Het Day Zero Project¬†daagt deelnemers uit om binnen 1001 dagen 101 doelen te volbrengen. Dat zijn best veel doelen, maar meer dan 2,5¬†jaar is ook weer een lange tijd om ze allemaal te volbrengen. Vanaf nu (herfst¬†2015) ben ik deelnemer en op deze pagina kun je mijn doelen vinden. Ook zal ik geregeld (ik denk maandelijks) een blogje schrijven over mijn voortgang tot nu toe. Via blogger en mededeelnemer Linda¬†ben ik op het Day Zero Project gekomen en ik heb ook een deel van haar structuur overgenomen omdat het zo overzichtelijk is ūüôā In de onderstaande lijst kun je mijn doelen vinden. Ik heb ze gesorteerd op thema (reizen, creatief, studie, etc.) om het een beetje overzichtelijk te maken. Ik hoop met dit project sneller uitdagingen aan te gaan en de moed te vinden om ook die uitdagingen te voltooien (op onze zolder liggen onafgemaakte kleur-, klei-, en breiprojectjes stof te vangen tot in de vergetelheid…)

Begindatum: 12 september 2015
Einddatum: 
9 juni 2018

Interessante vraag

Eigenlijk wilde ik vandaag niet eens een stukje schrijven maar ik kwam op Linda’s blog zo’n interessante vraag tegen dat ik daar wel een uitgebreider antwoord op wilde geven. De vraag luidt:

Is geluk een doel of een momentopname?

Zelf denk ik dat geluk geen doel hoort te zijn. Ik heb erg het gevoel dat geluk je moet overkomen en dat je dat lastig kunt plannen. Zo word ik erg gelukkig van als ik opeens een ijsvogel zie, als ik een film onverwacht heel mooi vind (zoals deze) of als ik een nieuw recept uitprobeer en dat dan heerlijk smaakt. Van die dingen word ik extra gelukkig omdat ik ze juist niet verwacht. Darom denk ik ook dat ik een mooie dag in de herfst een stuk leuker vind dan een zonnige lenteochtend. Je verwacht in de lente namelijk dat elke dag begint met zonnestralen, vlinders en blatende lammetjes; maar ja, vaak genoeg word je teleurgesteld met wind en regen. Een herfstochtend met optrekkend nevel en dauwdruppels op het bruinrode bladerdak voelt veel meer als een cadeautje, zelfs al is het kouder dan op een zonnige lentedag.

Je hebt heus wel controle over je eigen geluk hoor, dat denk ik ook wel. Zo word ik bijna uitzinnig vrolijk als ik de introductie van The Great British Bake Off hoor (het beste programma ooit gemaakt), moet ik direcht glimlachen als ik aan onze vakantie in Noorwegen denk, of ga ik dansen van geluk als ik een kardemomchocolade truffel eet. Gelukkig zijn die dingen ook best te plannen; je kunt ze alleen niet te vaak doen. Dan lijkt het net alsof het effect is uitgewerkt. Daarmee lijken de onverwachte geluksmomentjes toch sterker te zijn en dat is best fijn.

Ik denk ook dat je gelukkiger wordt als je achteraf zoekt naar waar je gelukkig van wordt. Van een goede vriendin heb ik geleerd dat je elke dag toch even na moet gaan welke drie dingen je vandaag gelukkig maakten – of waar je je goed bij voelde. Als je dat een tijdje doet merk je niet alleen dat je leven eigenlijk best wel leuk is, maar ook dat je steeds beter wordt in het herkennen van zo’n geluksmoment als het je die dag overkomt. Zelf heb ik het idee dat ik veel meer synchroom loop met mijn gevoel dan ik vroeger was. Misschien heeft dat ook te maken omdat ik aan het ontpuberen ben; dat mag ook wel – ik word bijna 19…

Anyway, ik sta nu een stuk positiever in het leven dan op de middelbare school. Dat is denk ik een doel wat belangrijker is dan gelukkig zijn. Positiviteit voor mij betekent niet domweg alles leuk vinden, of constant met een glimlach over straat lopen. Positiviteit betkent voor mij dat je het leven accepteert zoals het komt; dat je je niet gefrustreerd voelt door tegenslagen en dat je bewust bent van je eigen grenzen. Je kunt niet alles veranderen, je kunt niet altijd gelukkig zijn, maar je kunt wel je houding aanpassen. Zo kun je openstaan voor geluksmomenten en verveldende gebeurtenissen naast je neer leggen. Daarmee heb je toch nog controle over vervelende situaties in het leven. Dat betekent voor mij positief leven.

Kortom (of TL;DR zoals nu steeds populairder is): geluk hoeft geen doel te zijn als je je niet verzet tegen het leven. Oh, en mocht je het nog niet weten: Dagmar Valerie heeft een superleuke blog met veel positiviteit. Ga het lezen!

Tja, eigenlijk wilde ik schrijven over Heel Holland Bakt, maar dat zal ik morgen dan maar doen ūüėČ